page contents

10. Verhalen

HEDEN

wat vooraf ging

Als kind vertelde ik veel verhalen, bijvoorbeeld aan mijn zussen en broer. Ik was ‘leiding’ bij de kindervakantieactiviteiten in ons dorp, waar ik een voorkeur had voor de groepen met de jongste kinderen. Met hen verzon ik de leukste spelletjes en ze hingen aan mijn lippen als ik een verhaal vertelde over een konijn dat we net over het zand zagen springen.

Ik had nooit gedacht dat ik auteur en uitgever zou worden toen ik op school zat.  De slogan ‘een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’ kende ik uit mijn hoofd en paste ik toe. Ik studeerde, maakte mij de techniek eigen met de bijbehorende denkwijze. Het paste bij mij. Ik kon het volgen. Het was duidelijk. In de wiskunde is slechts één oplossing mogelijk, er is één uitkomst. Dat snapte ik. Als ik er op terugkijk, snap ik dat dat samenhangt met mijn autisme. Daar had ik toen nog geen idee van. Misschien maar goed ook.

Keuzes

Ik heb geen spijt van de keuzes die ik heb gemaakt in mijn leven. Ik heb veel gehad aan mijn studies aan de MTS, HTS en later de TU. Ik heb erg leuke banen gehad, zowel de acht jaar weekend- en vakantiewerk in een bejaardenhuis als de jaren bij de Bouwdienst Rijkswaterstaat en later bij Avans Hogeschool. Ik had leuk en uitdagend werk, stond voor groepen van 150 studenten, zette met mijn collega’s een onderzoekscentrum op het gebied van Duurzaamheid op en startte mijn uitgeverij, De Droomvallei, waarop ik ongelooflijk trots ben. Ik geef fijne boeken uit, ook over ingewikkelde onderwerpen. Ik maak taboes bespreekbaar. En binnenkort komt mijn vierde boek uit, Censuur.
Ik ben blij.

Esther van der Ham Censuur

Esther van der Ham Censuur

9. Naar de HTS? Dat haal je niet.

Wat vooraf ging

De coördinator van het examenjaar valt van verbazing van zijn stoel.
‘Waarom wil jij naar de HTS, Eefje, wat heb je daar te zoeken?’
Eefje zucht. Alweer die twijfel over haar kunnen. Ongelooflijk.
‘Waarom niet? Ik ben slim genoeg en vind mezelf te jong om al te gaan werken. Bovendien spreekt het werk dat ik kan doen met een HTS diploma me meer aan.’

‘Hoe zit het met jouw cijfers voor wis- en natuurkunde. Die zijn vast niet hoog genoeg.’ De docent blijft twijfelen.
‘Het zijn mijn beste vakken. Voor natuurkunde kreeg ik vaak een 10- voor mijn proefwerken omdat ik alles goed had.’
‘Zullen we wedden dat het je niet lukt? Als jij voor wis- en natuurkunde minimaal een acht haalt op je eindlijst, krijg je van mij 50 gulden.’
Eefje is er even stil van. Vijftig gulden. Dat is een hoop geld. Ze werkt inmiddels in het weekend en vakanties in de eetzaal en afwaskeuken van een bejaardenhuis. Ze kan zich haar eerste salaris nog goed herinneren: 20 gulden en negen cent voor acht uur keihard werken. Wat denkt die man wel niet? Dat zij het niet kan halen? Dat zullen we nog wel eens zien. Al die mensen die niet in haar geloven, hoe bestaat het.

Ze kiest het pakket dat toegang geeft tot de HTS. En in juni 1992 ontvangt ze haar diploma. En 50 gulden.

Ik ben Esther van der Ham. Vanaf mijn 25e heb ik regelmatig een depressie en op mijn 45e kreeg ik de diagnose autisme. Vaak vragen mensen aan mij hoe ik tot het schrijven en uitgeven ben gekomen en hoe ik het allemaal doe. In deze blogberichten lees je mijn verhaal over omgaan met depressie en autisme. Wil je dat ik ook voor jouw organisatie daarover kom vertellen of voor jouw organisatie een boek schrijf over het doorbreken van taboes?

Lees dan hier verder.

Stukjes van mezelf in mijn boeken

Dé kleurrijke schrijfcoach Jolanda Pikkaart vroeg om eens na te denken over de vraag welk stuk van mezelf in mijn boeken zit. Hoe ben ik als auteur?
Goede vraag. Hier een antwoord.

Mijn eerste roman Controle! schreef ik in 2016.  In ieder boek dat ik schrijf, ligt een stuk van mezelf. Het gaat over wat ik belangrijk vind, wat mij bezig houd, over mijn dromen en nachtmerries. 

Net nadat mijn tweede boek Contact uitkwam, werd ik opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis ivm een ernstige depressie. Kort voor mijn opname werd ik geïnterviewd door Mijn Geheim. Daarin werd ook vermeld dat het boek Contact over een depressie gaat. 

De hoofdpersoon van dat boek, Emma, is depressief. Ze zit in de gevangenis en heeft vrijwel geen contact meer met de buitenwereld. Ik beschrijf in het boek hoe zij zich voelt en wat ze ervaart. Zo fijn, zeggen lezers, door de manier van schrijven kunnen ze zich beter voorstellen wat het betekent om depressief te zijn. Daardoor krijgen ze er mee begrip voor. Snappen ze het beter. Weten waarom een depressief iemand zich op een bepaalde manier gedraagt. Niet omdat ze niet anders willen, maar omdat ze dat echt niet kunnen. Heftig. Jazeker. Door het lezen van het boek snap je iets beter hoe het voelt om depressief te zijn. Deprimerend, zegt een lezer. Zeker. dat is zo. Maar het maakt onderdeel uit van het leven en mag genoemd en benoemd worden.

In mijn derde boek Confrontatie speelt de relatie tussen kinderen en ouders een rol. Wat doe je als je zoon of dochter een heel andere weg kiest dan die jij voor hem of haar voor ogen hebt. Wanneer grijp je wel in, wanneer niet? Wat zou je zelf doen? 

Het deel vier in de C-serie, Censuur, draait om een journaliste die vindt dat de waarheid verteld moet worden. Daarin gaat ze ver, heel ver. Het roept de vraag op hoe ver je zelf zou willen gaan voor de waarheid. Ik heb een hekel aan leugens en liegen. Ik ben heel trouw, maar als ik me bedrogen voel, zal ik dat laten weten. Ik ga dus behoorlijk ver voor de waarheid. Ik wil graag open en eerlijk zijn over wat er speelt bij mij en mijn omgeving, zodat anderen er weer iets aan hebben. Ik schaam me daar niet voor. In tegendeel. Ik denk dat de wereld er mooier en beter van wordt om er open over te zijn.

Daarom schrijf ik.
Daarom heb ik Droomvallei Uitgeverij opgericht.

Veel schrijf- en leesplezier!
Esther van der Ham

Censuur - Esther van der Ham

Censuur – Esther van der Ham