page contents
woordzoeker zomer

Zomer woordzoeker

Het is vandaag een heerlijke zomerdag. Ik zit in de tuin met mijn tekenspullen, want ik ben bezig aan een nieuw boek.
Aan drie nieuwe boeken, zelfs, want ik heb graag meerdere projecten tegelijk lopen. Voor de afwisseling.

Ik ben bezig aan Carrousel, deel vijf in de C-serie, waarover ik eerder al schreef. Het tempo ligt nog niet zo hoog, maar dat hoeft ook niet. De woorden zijn aan het rijpen in mijn hoofd, dat is een mooi proces. En al in het eerste hoofdstuk gebeuren er dingen die ik niet had voorzien.

 

Ook ben ik bezig met een kinderboek. Daar sluit deze woordzoeker bij aan. Veel puzzelplezier.

 

woordzoeker zomer

Een boek schrijven in 40 dagen

Alhoewel deel vier in de C-serie, Censuur, nog niet heel lang uit is, begint de roep van de lezers om deel vijf al. Een lastig dilemma. Ga ik door of niet? Als ik aan het begin van het schrijfproces van een nieuw boek sta, lijkt het haast een onmogelijke taak om het boek af te krijgen. De verhaallijn voor het vijfde deel in de C-serie bedacht ik al in januari 2019, tijdens een schrijfweekend met De kleurrijke schrijfcoach Jolanda Pikkaart.

Het thema bedacht ik in december 2018, in een restaurant. Tijdens een gezellig etentje kwam een pittig onderwerp op tafel: een man die zijn puberdochter vrijwel niet meer mag zien. Over jou gaat mijn volgende boek, zei ik. Daar schrok hij wel even van, maar toen ik uitlegde dat het niet letterlijk was, vond hij het erg leuk. Zo kan het gaan. Inspiratie ligt overal op de loer.

40 dagen schrijven

En nu … schrijven. Veertig dagen van 2000 woorden per dag is een nieuw boek. Vandaag is dag 1. Er staan al zo’n 500 woorden op papier. Ja, zo pril is het nog. Maar ik ga er weer voor.
In de eerste vier delen van de C-serie draait het om vrouwen: Marjolein, Emma, Annabel en Lisa. Annabel heeft een broer, Sven, waar ze het niet zo goed meer kan vinden. Een macho-man. Hij is getrouwd met Melissa. Zij worden de hoofdpersonen van deel vijf. Allebei! Ik ga het verhaal vanuit deze twee perspectieven schrijven. Ik ben heel benieuwd wat het gaat worden.

Gezocht: meelezers!

Ik maak mijn boeken graag zo goed mogelijk. Daarom ben ik op zoek naar meelezers. Ben jij een kritische veellezer en wil je mij helpen om mijn boek zo goed mogelijk te maken? Stuur me dan een email of laat een reactie achter onder dit bericht en wie weet kan jij het hele schrijfproces volgen. De veertig dagen die ik noem, zijn uiteraard niet achter elkaar.

 

boeken van Esther van der Ham

 

de drie haantjes door Esther van der Ham

Hoe krijg je schrijfinspiratie? Vijf tips.

Er kan niet genoeg geschreven worden over schrijfinspiratie.
Want hoe vaak hoor ik niet zuchten: ik wil zo graag schrijven, maar het lukt niet, hoe doe jij dat toch?

 

Tip 1: tijd en zin maken

Ik heb al eens vaker gezegd: voor mij is schrijven werk. Werk waaraan ik heel veel plezier beleef, maar werk. Dat betekent dus dat ik er tijd voor inruim en zorg dat ik die tijd nuttig besteed. Ik zit ook wel eens naar mijn beeldscherm te turen in die ‘schrijftijd’, omdat ik geen idee heb hoe ik door moet gaan. Als ik eenmaal begonnen ben, lukt het vaak echt wel.

de drie haantjes door Esther van der Ham

Tip 2: doe eens iets anders.

Als het echt niet lukt, ga ik iets anders doen, bijvoorbeeld tekenen. Wij hebben thuis drie haantjes (ja, erg lastig inderdaad, ze waren bedoeld als hennetjes? maar het levert wel veel inspiratie op. Zoals deze kleurplaat. Tekenen en kleuren maakt creatiever. Dus probeer het eens :).

Tip 3: Openbaar vervoer

Het openbaar vervoer is een bron van inspiratie voor schrijvers. Wat daar allemaal niet verteld of besproken wordt … de meest intieme telefoongesprekken worden gevoerd, waar jij weer gebruik van kan maken. Uiteraard kan je ook inspiratie opdoen voor personages. Andere plekken waar dit goed kan: tijdens het winkelen, op een terras, op het strand.

Tip 4: de natuur

Het blijft een inspiratiebron van jewelste: de natuur. Wat zie, ruik, hoor en proef je? Neem een opschrijfboekje mee en leg het vast, zodat je het later weer in je boek kan gebruiken. Kijk bijvoorbeeld eens naar deze paardenbloem. Van een afstand ziet het eruit als een gele vlek, maar hoe dichterbij je komt, hoe meer detail je ziet. Zoom in, zoom uit. Kijk met een helicopterview en met een microscoop. Wat zie je, wat ervaar je? Beschrijf dat.

schrijfinspiratie uit de natuur

 

 

 

 

 

 

 

Tip 5: hardop voorlezen

Laat eens een stukje lezen aan je partner, familie of buren. Ik merk dat het hen ook aan het (mee)denken zet.

 

Mijn vierde en vijfde boek voor volwassenen, Censuur en Vlucht naar Libanon, zijn in het voorjaar van 2019 verschenen. Het laatste boek schreef ik samen met Elsbeth de Jager. Een boek lezen helpt zeker ook om de inspiratie te vergroten!
Veel schrijfplezier, Esther van der Ham

boeken van Esther van der Ham

Hoe lang duurt het om een boek te schrijven: zes tips.

Mijn nieuwe boeken Censuur en Vlucht naar Libanon zijn naar de drukker. Hoera! Het blijft een feestelijke en spannende gebeurtenis, ook al heb ik het al zo veel vaker meegemaakt. Het went niet. Het blijft altijd even kwetsbaar, je schrijfsels de wereld insturen. Zelf ben ik heel blij met Censuur. Het is een ander boek dan de voorgaande drie, die steeds zwaarder werden van toon. Voor mijzelf was dat geen goede ontwikkeling, aangezien ik herstellend ben van een ernstige depressie en ik heb gemerkt dat wat ik schrijf, daar invloed op heeft.

Vaak krijg ik de vraag hoe lang ik erover doe om een boek te schrijven. De eerste woorden van Censuur stonden in de maand maart 2018 op papier. In de boekplanner die ik gebruik, kan ik precies zien hoeveel woorden ik per dag geschreven heb. Regelmatig nam ik een schrijfpauze als ik op vakantie ging. Geen laptop mee voor mij, maar even rust en ontspanning.

Mijn streven was om 2000 woorden per dag te schrijven. Daar doe ik een uur of drie over. Ik merk dat hoe meer boeken ik heb geschreven, hoe langzamer het gaat. Een boek schrijven gaat niet vanzelf. Het wikken en wegen van de woorden neemt steeds meer tijd in beslag.
In oktober 2018 schreef ik het laatste woord. Dacht ik. Want er volgde nog een aantal proeflees- en redactieronden. Daarover later meer. Maar goed: dik zeven maanden dus.

Esther van der Ham boek schrijven

Voor mij is het belangrijk om mezelf niet te veel druk op te leggen. Als het een keer niet lukt om die 2000 woorden te halen, is het ook goed. Als een roman of thriller 70.000 woorden moet gaan tellen, zijn dit dus 35 schrijfdagen. Een eitje dus. In de praktijk duurt het iets langer.

Zes tips voor het schrijven van een boek:

  1. Leg jezelf niet te veel druk op. Zorg dat het leuk blijft.
  2. Neem de tijd. Plan af en toe ook wat rust in. Daardoor kan je je opladen en wordt je boek een stuk beter.
  3. Voor mij werkt het goed om van te voren de opzet te maken voor het boek. Natuurlijk merk ik dat ik tijdens het schrijven andere wegen insla. Dat geeft niet, maar check wel of je verhaal blijft kloppen. Bij mij gaat het schrijven sneller en makkelijker als ik globaal weet waar ik heen ga met het hoofdstuk.
  4. Ga iets anders doen als het schrijven even niet lukt, bijvoorbeeld wandelen of boodschappen doen. Voor de hersenen is het goed om ook eens wat anders te doen.
  5. Laat je boek af en toe aan iemand anders lezen of regel meelezers. Dat kan ook een schrijfcoach zijn die je tijdens het schrijfproces ondersteunt en motiveert. Schrijven is een vak. Neem het serieus.
  6. Plan vaste schrijftijd in, waarbij iedereen weet dat je aan het schrijven bent. Sluit je op, zorg voor een rustige, fijne schrijfplek en schrijven maar!

 

Veel succes!

 

 

 

Nieuwe boeken gepresenteerd tijdens boekenfestijn

Op 14 april is het feest in Breda. Bij dit boekenfestijn presenteer ik twee nieuwe boeken: Censuur en Vlucht naar Libanon.

Uit het persbericht:

Na drie succesvolle romans komt auteur Esther van der Ham met een vierde roman in de C-serie. In Censuur wordt journaliste Lisa bedreigd, na het schrijven van een kritisch stuk over een hoteleigenaar. Ze besluit onder te duiken. Zal het haar lukken om buiten zijn radar te blijven? Daarnaast schreef Esther samen met Elsbeth de Jager een roman over de indrukken die zij hebben opgedaan in de vluchtelingenkampen van Libanon. Deze roman, Vlucht naar Libanon, bevat humor, intriges, cultuur en natuurlijk liefde!

Vlucht naar Libanon gaat over de zussen Rosa en Sylvie. Elsbeth en ik schreven elk van één van de dames het verhaal. Het idee voor dit boek ontstond tijdens onze terugreis van de vluchtelingenkampen in Libanon naar huis, ruim 2,5 jaar geleden. Met vlagen waren we er mee bezig, het laatste halfjaar weer wat intensiever.

Vlucht naar Libanon

Rosa boekt een vlucht naar Libanon. Ze gaat hiermee haar grote droom achterna: lesgeven op een basisschool in een vluchtelingenkamp. Maar tegelijkertijd vlucht ze voor haar ex-vriend. Haar zus Sylvie heeft alles perfect voor elkaar. De wereldproblemen zullen haar een zorg zijn, totdat ze door haar zus met de neus op de feiten wordt gedrukt. De indrukken en ervaringen die auteurs Esther van der Ham en Elsbeth de Jager hebben opgedaan in de vluchtelingenkampen van Libanon, hebben zij verwerkt in een roman vol humor, intriges en natuurlijk liefde. Elsbeth heeft vele boeken op haar naam staan en maakte eerder met Esther de succesvolle Jamil & Jamila serie over het leven in een vluchtelingenkamp.

Boekenfestijn in Breda

Beide boeken verschijnen dit voorjaar en worden gepresenteerd op het jaarlijkse boekenfeest van Droomvallei Uitgeverij op 14 april 2019.
Dit wordt gevierd in buurtcentrum Gageldonk, bij Breda Heksenwiel. Het begint om 14.30. Het eerste drankje is gratis, net zoals de hapjes. De overige hapjes zijn voor eigen rekening.

 

Esther van der Ham - psychologische roman

10. Verhalen

HEDEN

wat vooraf ging

Als kind vertelde ik veel verhalen, bijvoorbeeld aan mijn zussen en broer. Ik was ‘leiding’ bij de kindervakantieactiviteiten in ons dorp, waar ik een voorkeur had voor de groepen met de jongste kinderen. Met hen verzon ik de leukste spelletjes en ze hingen aan mijn lippen als ik een verhaal vertelde over een konijn dat we net over het zand zagen springen.

Ik had nooit gedacht dat ik auteur en uitgever zou worden toen ik op school zat.  De slogan ‘een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’ kende ik uit mijn hoofd en paste ik toe. Ik studeerde, maakte mij de techniek eigen met de bijbehorende denkwijze. Het paste bij mij. Ik kon het volgen. Het was duidelijk. In de wiskunde is slechts één oplossing mogelijk, er is één uitkomst. Dat snapte ik. Als ik er op terugkijk, snap ik dat dat samenhangt met mijn autisme. Daar had ik toen nog geen idee van. Misschien maar goed ook.

Keuzes

Ik heb geen spijt van de keuzes die ik heb gemaakt in mijn leven. Ik heb veel gehad aan mijn studies aan de MTS, HTS en later de TU. Ik heb erg leuke banen gehad, zowel de acht jaar weekend- en vakantiewerk in een bejaardenhuis als de jaren bij de Bouwdienst Rijkswaterstaat en later bij Avans Hogeschool. Ik had leuk en uitdagend werk, stond voor groepen van 150 studenten, zette met mijn collega’s een onderzoekscentrum op het gebied van Duurzaamheid op en startte mijn uitgeverij, De Droomvallei, waarop ik ongelooflijk trots ben. Ik geef fijne boeken uit, ook over ingewikkelde onderwerpen. Ik maak taboes bespreekbaar. En binnenkort komt mijn vierde boek uit, Censuur.
Ik ben blij.

Esther van der Ham Censuur

Esther van der Ham Censuur

9. Naar de HTS? Dat haal je niet.

Wat vooraf ging

De coördinator van het examenjaar valt van verbazing van zijn stoel.
‘Waarom wil jij naar de HTS, Eefje, wat heb je daar te zoeken?’
Eefje zucht. Alweer die twijfel over haar kunnen. Ongelooflijk.
‘Waarom niet? Ik ben slim genoeg en vind mezelf te jong om al te gaan werken. Bovendien spreekt het werk dat ik kan doen met een HTS diploma me meer aan.’

‘Hoe zit het met jouw cijfers voor wis- en natuurkunde. Die zijn vast niet hoog genoeg.’ De docent blijft twijfelen.
‘Het zijn mijn beste vakken. Voor natuurkunde kreeg ik vaak een 10- voor mijn proefwerken omdat ik alles goed had.’
‘Zullen we wedden dat het je niet lukt? Als jij voor wis- en natuurkunde minimaal een acht haalt op je eindlijst, krijg je van mij 50 gulden.’
Eefje is er even stil van. Vijftig gulden. Dat is een hoop geld. Ze werkt inmiddels in het weekend en vakanties in de eetzaal en afwaskeuken van een bejaardenhuis. Ze kan zich haar eerste salaris nog goed herinneren: 20 gulden en negen cent voor acht uur keihard werken. Wat denkt die man wel niet? Dat zij het niet kan halen? Dat zullen we nog wel eens zien. Al die mensen die niet in haar geloven, hoe bestaat het.

Ze kiest het pakket dat toegang geeft tot de HTS. En in juni 1992 ontvangt ze haar diploma. En 50 gulden.

Ik ben Esther van der Ham. Vanaf mijn 25e heb ik regelmatig een depressie en op mijn 45e kreeg ik de diagnose autisme. Vaak vragen mensen aan mij hoe ik tot het schrijven en uitgeven ben gekomen en hoe ik het allemaal doe. In deze blogberichten lees je mijn verhaal over omgaan met depressie en autisme. Wil je dat ik ook voor jouw organisatie daarover kom vertellen of voor jouw organisatie een boek schrijf over het doorbreken van taboes?

Lees dan hier verder.

Stukjes van mezelf in mijn boeken

Dé kleurrijke schrijfcoach Jolanda Pikkaart vroeg om eens na te denken over de vraag welk stuk van mezelf in mijn boeken zit. Hoe ben ik als auteur?
Goede vraag. Hier een antwoord.

Mijn eerste roman Controle! schreef ik in 2016.  In ieder boek dat ik schrijf, ligt een stuk van mezelf. Het gaat over wat ik belangrijk vind, wat mij bezig houd, over mijn dromen en nachtmerries. 

Net nadat mijn tweede boek Contact uitkwam, werd ik opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis ivm een ernstige depressie. Kort voor mijn opname werd ik geïnterviewd door Mijn Geheim. Daarin werd ook vermeld dat het boek Contact over een depressie gaat. 

De hoofdpersoon van dat boek, Emma, is depressief. Ze zit in de gevangenis en heeft vrijwel geen contact meer met de buitenwereld. Ik beschrijf in het boek hoe zij zich voelt en wat ze ervaart. Zo fijn, zeggen lezers, door de manier van schrijven kunnen ze zich beter voorstellen wat het betekent om depressief te zijn. Daardoor krijgen ze er mee begrip voor. Snappen ze het beter. Weten waarom een depressief iemand zich op een bepaalde manier gedraagt. Niet omdat ze niet anders willen, maar omdat ze dat echt niet kunnen. Heftig. Jazeker. Door het lezen van het boek snap je iets beter hoe het voelt om depressief te zijn. Deprimerend, zegt een lezer. Zeker. dat is zo. Maar het maakt onderdeel uit van het leven en mag genoemd en benoemd worden.

In mijn derde boek Confrontatie speelt de relatie tussen kinderen en ouders een rol. Wat doe je als je zoon of dochter een heel andere weg kiest dan die jij voor hem of haar voor ogen hebt. Wanneer grijp je wel in, wanneer niet? Wat zou je zelf doen? 

Het deel vier in de C-serie, Censuur, draait om een journaliste die vindt dat de waarheid verteld moet worden. Daarin gaat ze ver, heel ver. Het roept de vraag op hoe ver je zelf zou willen gaan voor de waarheid. Ik heb een hekel aan leugens en liegen. Ik ben heel trouw, maar als ik me bedrogen voel, zal ik dat laten weten. Ik ga dus behoorlijk ver voor de waarheid. Ik wil graag open en eerlijk zijn over wat er speelt bij mij en mijn omgeving, zodat anderen er weer iets aan hebben. Ik schaam me daar niet voor. In tegendeel. Ik denk dat de wereld er mooier en beter van wordt om er open over te zijn.

Daarom schrijf ik.
Daarom heb ik Droomvallei Uitgeverij opgericht.

Veel schrijf- en leesplezier!
Esther van der Ham

Censuur - Esther van der Ham

Censuur – Esther van der Ham

Interview op ZE over autisme

Een paar dagen geleden kreeg ik een interview-verzoek van journaliste Laura voor de website ZE. Of ze me wat vragen mocht stellen over autisme. Ik zei natuurlijk ja, omdat ik het belangrijk vind dat er over gepraat mag worden.

In het interview heb ik gezegd dat er veel vormen van autisme zijn. Ik baseer me bij mijn antwoorden uiteraard op wat ik ervan weet en hoe het voor mij (en mijn omgeving is). Sommige dingen zijn voor iedereen hetzelfde, maar ik zie zelfs bij ons thuis verschillen.

Grappig was het. Door de vragen die ze stelde, ga ik er zelf ook weer dieper over nadenken. Wat voor mij de gevolgen zijn van autisme bijvoorbeeld, ik schreef er al eens over. De nadelen, maar zeker ook de voordelen. Juist omdat ze doorvroeg, om mijn antwoorden zo duidelijk mogelijk te krijgen, kwamen nieuwe inzichten. Wat ik altijd lastig had gevonden. Welke aanpassingen ik al had gedaan. Wat er nog moest gebeuren.

Ze vroeg ook naar mijn kindertijd, waaraan ik merkte dat ik anders was. Ik wist dat toen niet, dat besef kwam pas achteraf. Ik vond mezelf heel normaal. En eigenlijk is dat nog zo. Ik zie dat ook aan mijn eigen kinderen, die niet altijd begrepen worden en daardoor in lastige situaties terechtkomen, bijvoorbeeld als ze door stress heel erg druk worden. Door uit te leggen hoe het komt, zowel aan henzelf als aan hun omgeving, komt er meer begrip en duidelijkheid.

Het blijft lastig. Nee zeggen op een uitnodiging voor een feestje of boekpresentatie. Kiezen voor een rustig weekend in plaats van de hort op. Maar ik merk wel dat het beter is voor mij en mijn gezin. Dus is het goed.

Want er is niks mis met autisme. Je kijkt alleen anders tegen de wereld aan.

Lees hier het interview.

 

Hoe kom jij uit je dip?

Via Facebook kreeg ik een bijzondere vraag. Ik heb zo veel bewondering voor jou, stond er, dat jij nog zo veel voor mekaar krijgt terwijl je depressief bent en hard moet werken om beter te worden. Hoe doe je dat. Tja. Zie punt 1.

Ik vind het een goede en belangrijke vraag om over na te denken. Als ik naar mezelf kijk doe ik veel dingen onbewust. Dat is goed, maar het kan beter. In de gesprekken met de psycholoog word ik me steeds bewuster van wat wel of niet handig is in een bepaalde situatie.

Let op: wat voor mij werkt, hoeft zeker niet voor jou te helpen. Ga dus ook zelf op onderzoek uit.

Ten eerste: neem signalen serieus.

Inderdaad is het knap van mij dat ik onder alle omstandigheden door blijf werken. Misschien wel té knap. Ik stop pas als ik echt niet meer kan. Voor mij is het heel belangrijk om (op tijd) de signalen van mijn lichaam te herkennen en accepteren. Liever nog om een totale instorting voor te zijn en eerder te stoppen. Niet te denken, ach, dat doe ik nog wel even. Nee, de tekenen zijn duidelijk (hoofdpijn, moe enz): de rem erop.

Twee: vraag hulp.

Niet alles is alleen op te lossen. Ga naar je huisarts, praat erover, vraag wat je moet doen om uit de negatieve spiraal te komen. Accepteer dat hulp soms fijn kan zijn, al is het maar om andere gezichtspunten naar voren te brengen. En ja, ook de vraag aan mij stellen ‘wat doe jij om uit een dip te komen’ is een heel goede eerste stap!

Drie: haalbare doelen.

Ik heb echt dagen dat ik mijn bed niet uit wil. Voor mij is dat heel bijzonder. Ik was altijd voor de wekker wakker en stond te popelen om aan de dag te beginnen. De afgelopen twee jaar was dat echt anders. En nog kost het me vaak veel moeite. Ik stel per dag een beperkt aantal doelen voor mezelf. Een stuk schrijven aan mijn nieuwe boek Censuur, een boek aanmelden bij het centraal boekhuis enz. Vaak als ik eenmaal aan de gang ben, lukt het wel. Dan moet ik weer terug naar punt 1 ;).

Vier: niet te streng zijn voor jezelf.

Stel haalbare doelen. Geef af en toe jezelf even tijd en ruimte om te herstellen. Probeer iets te vinden waardoor je ontspant: een dagje Netflixen of wandelen in het bos. Foto’s maken of lekker lezen. Iets waar jij weer rustig van wordt. Indien nodig: herhaal.

Vijf: nut en noodzaak van slaap

Ik sliep bijna niet meer. Per nacht was ik minstens tien keer wakker. Elke keer duurde het tijden voordat ik piekerend weer in slaap viel. Daardoor kwam ik in een negatieve spiraal terecht. Ik raakte uitgeput. Een van de dingen waar bij mijn opname in het psychiatrisch ziekenhuis is gewerkt, is het verbeteren van de nachtrust door meer ontspanning en (niet verslavende) medicijnen. Inmiddels heb ik die (omwille van de bijwerkingen) weer afgebouwd. Ik houd het bij melatoninetabletjes die ervoor zorgen dat ik goed slaap.

Laatste tip: geef het de tijd.

Een dip ontstaat niet zo maar. Het duurt vaak even voordat je er vanaf bent. Er komt heel wat bij kijken. Zelf heb ik regelmatig last van een terugval. Ik kijk dan waardoor het komt en pas iets aan.

Wat is jouw gouden tip om uit een (langdurige) dip te komen?