page contents

De kosten van een depressie

Het praten over een depressie is en blijft lastig. Het niet kunnen, durven of mogen uiten zorgt m.i. voor ‘maatschappelijke zwijgkosten’: extra zorgkosten die optreden doordat praten over een psychische aandoening taboe is en er (te) laat wordt ingegrepen. Wat zijn de kosten voor de maatschappij als mensen met een depressie of autisme niet of nauwelijks deel kunnen nemen aan die maatschappij? Als ze te maken krijgen met een vooroordeel of stigma, in een hoek worden gezeten zich nog slechter voelen? Als ze zich niet erkend en buitengesloten voelen?

In november 2017 ben ik opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis in verband met een ernstige depressie. Ik wilde voor het leven kiezen, maar wist niet hoe. De wereld was beter af zonder mij, was mijn stellige overtuiging. Een klein vonkje in mij sputterde tegen en zorgde ervoor dat ik er contact werd opgenomen met de crisisdienst. Een opname van bijna drie weken volgde. Ik durfde de post van de ziektekostenverzekering een tijdje niet open te maken. Ik was heel blij met de hulp die ik kreeg, maar voelde me zwaar schuldig over de hoge kosten daarvan.

Op de site van het ministerie van volksgezondheid staat een lijst met zorgkosten. De behandeling van een depressie staat op nummer negen in 2011. Psychische stoornissen vormden in 2011 met 19,6 miljard euro (21,9% van de totale kosten) de duurste diagnosegroep (ICD-9-hoofdgroep). In 2016 zijn die kosten nog meer toegenomen.

In 1997 werd bij mij voor het eerst een depressie vastgesteld. Ik was onder behandeling bij het toenmalige RIAGG en kreeg medicijnen voorgeschreven. Ik was er redelijk open over en kreeg veel adviezen. Zoals:
Niet over praten, dan kom je zwak over. Mensen gaan je daarop afrekenen.
Het valt wel mee, stel je niet zo aan.
We hebben allemaal wel eens wat.
Je vlakt af door de medicijnen, dus je kan er beter zo snel mogelijk mee stoppen.

Voor de buitenwereld was ik meestal blij en vrolijk, want dat werd van me verwacht. Van binnen stierf ik langzaam af.

Uiteraard zijn deze adviezen met de beste bedoelingen uitgesproken. Inderdaad, ‘men’ zal wel gelijk hebben, dacht ik. Schouders eronder en aanpakken die hap. Zo snel mogelijk van de medicijnen af, niet klagen en doorgaan. Dat deed ik. Meer dan twintig jaar. Totdat ik echt niet meer kon en een opname nodig was.

Soms denk ik wel eens: wat als. Had ik de escalatie van een jaar geleden kunnen voorkomen? En hoe dan? Wat had mij kunnen helpen? De jaren tussen de eerste diagnose en crisisopname zijn een voortdurende zoektocht geweest om het leven te kunnen begrijpen. Ik heb alles geprobeerd om van de depressie af te komen: therapie, dieet, bewegen … noem het maar op en ik heb het gedaan. Ik sprak erover met mijn omgeving, als ik dat kon, en minimaal. Want het was een lastig onderwerp. En dat is het nog. Een taboe.

Het verleden is niet meer aan te passen. De toekomst wel. Een depressie hebben valt niet ‘wel mee’.  Het is heftig en ingrijpend. Het houdt je dag en nacht in de greep en er is bijna niet aan te ontsnappen. Hoe fijn zou het zijn als mensen wat beter kunnen begrijpen wat er in iemand met een depressie omgaat? In 2016 waren er 1 miljoen mensen met een depressie. Ja, zo veel. Daarom wordt het tijd om het taboe te doorbreken en te praten over wat het betekent om depressief te zijn. Omdat meer begrip voor elkaar de wereld mooier en beter maakt. Depressie is een ziekte die te behandelen is, maar niet als er niet over gesproken mag worden of als vooroordelen de toon van het gesprek blijven bepalen. Daar ga ik me voor inzetten als spreker en auteur. Voor een mooiere wereld voor mezelf en al die andere mensen die het nodig hebben.

En als bijkomend voordeel kunnen de zorgkosten zomaar af gaan nemen als mensen die een depressie hebben zich eerder durven te uiten en goed laten behandelen. Daar wordt iedereen beter van. Met mijn uitgeverij zet ik me al langer in om ingewikkelde onderwerpen bespreekbaar te maken. Persoonlijk ga ik daar mee door. 

Foto: Chantal Monsieurs Koremans

You may also like

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.