5. MTS niks voor mij? Dat zullen we dan nog wel eens zien.

Wat vooraf ging

‘Hoe oud ben jij? Je mag wel bij ons komen zitten hoor!’ zegt het meisje hartelijk voordat ze haar lange blonde haren naar achteren schudt. Ze hebben elkaar ontmoet in de gang voor het damestoilet van de MTS.
‘Ik ben vijftien,’ antwoordt Eefje schuchter. Het is druk in de gang, allemaal jongens, de meeste een kop groter dan zij en twee keer zo breed. Ze vindt het intimiderender dan ze had verwacht. Zelfs na een paar weken op school is ze nog niet gewend.

‘Ik ben Lies, ik doe Bouwkunde, jij?’ Het meisje steekt haar hand uit.
‘Weg en waterbouwkunde.’ Eefje is een beetje jaloers op het meisje dat daar zo zelfverzekerd staat en begroet wordt door langslopende schoolgenoten. De overstap naar de MTS is haar erg tegengevallen. Ze is het enige meisje in de klas en ook nog eens veruit de jongste. De meeste theorievakken vindt ze leuk en interessant maar de dagen kruipen om. Ze zit de hele dag alleen, tijdens de lessen en in de pauzes, en durft amper op of om te kijken. De jongens zijn zo anders als zij. Ze praten over andere dingen, doen stoer, hebben het over tractoren en uitgaan, allemaal dingen waar zij niks vanaf weet. Als meisje krijgt ze veel aandacht van de jongens, waar ze niks van moet hebben. Daarom kleedt ze zich zo mannelijk mogelijk: grote truien, zware schoenen, spijkerbroek. De haren zo kort mogelijk geknipt. Ze krijgt praktijklessen zoals metselen en beton storten, waar ze wat lacherig wordt bekeken omdat ze daar in het begin niet heel handig in is. Veel van haar klasgenoten komen van de LTS en hebben daar al behoorlijk wat praktijkervaring opgedaan.

Ze denkt weer aan de woorden van de leraar op haar vorige school: MTS? Dat is niks voor jou, Eefje.

Niks voor mij? Niks voor mij? Dat zullen we dan nog wel eens zien.

Hoe het verder gaat 

Ik ben Esther van der Ham. Vanaf mijn 25e heb ik regelmatig een depressie en op mijn 45e kreeg ik de diagnose autisme. Vaak vragen mensen aan mij hoe ik tot het schrijven en uitgeven ben gekomen en hoe ik het allemaal doe. In deze blogberichten lees je mijn verhaal (op maat). Het is een verhaal, gebaseerd op gebeurtenissen die werkelijk zijn gebeurd, maar niet altijd exact hoe ik ze beschrijf. Natuurlijk ken ik van mijn eigen leven veel details, maar ook als ik voor jouw bedrijf een verhaal maak, probeer ik zo veel mogelijk zinvolle details te achterhalen. Want dat maakt jouw verhaal beter.
Esther van der Ham

PS: wil je ook een verhaal of boek op maat over jouw bedrijf of innovatieve proces? Lees dan hier verder.