Interview op ZE over autisme

Een paar dagen geleden kreeg ik een interview-verzoek van journaliste Laura voor de website ZE. Of ze me wat vragen mocht stellen over autisme. Ik zei natuurlijk ja, omdat ik het belangrijk vind dat er over gepraat mag worden.

In het interview heb ik gezegd dat er veel vormen van autisme zijn. Ik baseer me bij mijn antwoorden uiteraard op wat ik ervan weet en hoe het voor mij (en mijn omgeving is). Sommige dingen zijn voor iedereen hetzelfde, maar ik zie zelfs bij ons thuis verschillen.

Grappig was het. Door de vragen die ze stelde, ga ik er zelf ook weer dieper over nadenken. Wat voor mij de gevolgen zijn van autisme bijvoorbeeld, ik schreef er al eens over. De nadelen, maar zeker ook de voordelen. Juist omdat ze doorvroeg, om mijn antwoorden zo duidelijk mogelijk te krijgen, kwamen nieuwe inzichten. Wat ik altijd lastig had gevonden. Welke aanpassingen ik al had gedaan. Wat er nog moest gebeuren.

Ze vroeg ook naar mijn kindertijd, waaraan ik merkte dat ik anders was. Ik wist dat toen niet, dat besef kwam pas achteraf. Ik vond mezelf heel normaal. En eigenlijk is dat nog zo. Ik zie dat ook aan mijn eigen kinderen, die niet altijd begrepen worden en daardoor in lastige situaties terechtkomen, bijvoorbeeld als ze door stress heel erg druk worden. Door uit te leggen hoe het komt, zowel aan henzelf als aan hun omgeving, komt er meer begrip en duidelijkheid.

Het blijft lastig. Nee zeggen op een uitnodiging voor een feestje of boekpresentatie. Kiezen voor een rustig weekend in plaats van de hort op. Maar ik merk wel dat het beter is voor mij en mijn gezin. Dus is het goed.

Want er is niks mis met autisme. Je kijkt alleen anders tegen de wereld aan.

Lees hier het interview.