Van ‘dat kan jij niet want’ … tot vechtlust

Heel vaak in mijn leven heb ik deze zin gehoord, gevolgd door de reden waarom ik iets niet zou kunnen. Ik heb het zo vaak gehoord, dat ik het bijna zou geloven. Bijna. Want het maakt ook iets in mij los. Vechtlust. Een voorbeeld.

Ik had (in 1996) de HTS civiele techniek afgerond en solliciteerde voor een baan die mij leuk leek. Ik mocht op gesprek komen en dat verliep erg prettig. Toch werd ik dezelfde avond gebeld: we denken dat u op zich heel geschikt zou zijn voor de baan, maar we nemen u niet aan omdat u een vrouw bent.

Echt waar. Ik kon mijn oren niet geloven. Ik heb opgebeld om te vertellen dat ik dit geen reden vond om me af te wijzen en dat ik bezwaar maakte tegen deze gang van zaken. En dat als hij me wel aan wilde nemen als ik een man was, hij dat wat mij betreft ook moest doen als ik een vrouw was. Hij gaf me gelijk en nodigde me uit om te komen werken bij zijn bedrijf. Dat heb ik overigens afgewezen omdat ik al een andere aanbieding had aangenomen.

Ik kan niet tegen onrecht. En iemand beoordelen of veroordelen op één kenmerk, zoals vrouw zijn, of autistisch, blond haar hebben of donkere krullen voelt voor mij als zeer onrechtvaardig.

Natuurlijk, dat was toen. Nu zou dat niet meer gebeuren. Toch? Ik hoorde van iemand die niet mocht solliciteren voor een bepaalde baan, omdat voor die baan een assessment nodig was die mensen met autisme niet konden halen. Hij had het assessment gehaald. Desondanks werd hij in eerste instantie afgewezen: hij heeft de diagnose autisme DUS hij kan dat niet.

Ik ben er het wandelende voorbeeld van dat een dergelijke conclusie niet klopt is. Ik doe heel veel dingen die je van iemand met autisme misschien niet zou verwachten, zoals het goed inschatten van emoties en daarop reflecteren en het overbrengen van een verhaal. Natuurlijk kan ik ook dingen niet, maar zeg nou zelf: kan jij alles? Kan jij in elke baan die je wilt slagen? Nee? Ik vind dat vrij logisch. 

Kijk verder dan het autisme. Kijk wat iemands sterke kanten zijn en zet die persoon daarop in. Laat de vooroordelen los en je zou verrast kunnen zijn van de positieve effecten. Ga het gesprek aan. Dat helpt. Of vraag je mij om het te vertellen.

Vandaag bestaat mijn uitgeverij zeven jaar. Droomvallei uitgeverij, waarbij ik fijne boeken uitgeef die ook over ingewikkelde onderwerpen kunnen gaan. Vaak maken deze boeken taboes bespreekbaar. Ook persoonlijk ga ik me daarvoor inzetten. Omdat het belangrijk is dat de vooroordelen rondom bijvoorbeeld depressie en autisme worden weggenomen. Ik kom daar graag over vertellen in jouw bedrijf. Ik weet zeker dat het inspireert en motiveert. En vooroordelen wegneemt. Want dat is nodig, voor iedereen.

You may also like

  • anita schreef:

    Het raakte weer een gevoelige snaar bij mij. Oef wat heb ik dit vaak meegemaakt met mijn kinderen. Werden niet aangenomen op school vanwege hun autisme of mochten aan bepaalde activiteiten niet meedoen want dat kan iemand met autisme niet….terwijl mijn kind dat wel kon en kan.
    Dit jaar nog. Mijn dochter heeft een half jaar in Japan gewoond daarna won zij een prijs een maand op een middelbare school in Japan. Maar na de papieren te hebben ingevuld werd zij geweigerd ivm haar autisme. De organisatie heet Youth for understanding. Nou zij begrijpen er niets van.

  • Linda Graanoogst schreef:

    Hi Esther, wederom goed geschreven! Ik ben heel blij dat je zichtbaarder wordt en de publiciteit zoekt. De wereld, NL, heeft mensen nodig zoals jij, om te laten zien dat iedereen van waarde is.

  • >

    Deze website gebruikt geanonimiseerde analytische cookies. Klik op de groene knop als ik ook informatie in jouw browser mag opslaan om je een aanbod op maat te kunnen doen. Hier staat de privacyverklaring.