page contents

Nieuwe boeken gepresenteerd tijdens boekenfestijn

Op 14 april is het feest in Breda. Bij dit boekenfestijn presenteer ik twee nieuwe boeken: Censuur en Vlucht naar Libanon.

Uit het persbericht:

Na drie succesvolle romans komt auteur Esther van der Ham met een vierde roman in de C-serie. In Censuur wordt journaliste Lisa bedreigd, na het schrijven van een kritisch stuk over een hoteleigenaar. Ze besluit onder te duiken. Zal het haar lukken om buiten zijn radar te blijven? Daarnaast schreef Esther samen met Elsbeth de Jager een roman over de indrukken die zij hebben opgedaan in de vluchtelingenkampen van Libanon. Deze roman, Vlucht naar Libanon, bevat humor, intriges, cultuur en natuurlijk liefde!

Vlucht naar Libanon gaat over de zussen Rosa en Sylvie. Elsbeth en ik schreven elk van één van de dames het verhaal. Het idee voor dit boek ontstond tijdens onze terugreis van de vluchtelingenkampen in Libanon naar huis, ruim 2,5 jaar geleden. Met vlagen waren we er mee bezig, het laatste halfjaar weer wat intensiever.

Vlucht naar Libanon

Rosa boekt een vlucht naar Libanon. Ze gaat hiermee haar grote droom achterna: lesgeven op een basisschool in een vluchtelingenkamp. Maar tegelijkertijd vlucht ze voor haar ex-vriend. Haar zus Sylvie heeft alles perfect voor elkaar. De wereldproblemen zullen haar een zorg zijn, totdat ze door haar zus met de neus op de feiten wordt gedrukt. De indrukken en ervaringen die auteurs Esther van der Ham en Elsbeth de Jager hebben opgedaan in de vluchtelingenkampen van Libanon, hebben zij verwerkt in een roman vol humor, intriges en natuurlijk liefde. Elsbeth heeft vele boeken op haar naam staan en maakte eerder met Esther de succesvolle Jamil & Jamila serie over het leven in een vluchtelingenkamp.

Boekenfestijn in Breda

Beide boeken verschijnen dit voorjaar en worden gepresenteerd op het jaarlijkse boekenfeest van Droomvallei Uitgeverij op 14 april 2019.
Dit wordt gevierd in buurtcentrum Gageldonk, bij Breda Heksenwiel. Het begint om 14.30. Het eerste drankje is gratis, net zoals de hapjes. De overige hapjes zijn voor eigen rekening.

 

Esther van der Ham - psychologische roman

10. Verhalen

HEDEN

wat vooraf ging

Als kind vertelde ik veel verhalen, bijvoorbeeld aan mijn zussen en broer. Ik was ‘leiding’ bij de kindervakantieactiviteiten in ons dorp, waar ik een voorkeur had voor de groepen met de jongste kinderen. Met hen verzon ik de leukste spelletjes en ze hingen aan mijn lippen als ik een verhaal vertelde over een konijn dat we net over het zand zagen springen.

Ik had nooit gedacht dat ik auteur en uitgever zou worden toen ik op school zat.  De slogan ‘een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’ kende ik uit mijn hoofd en paste ik toe. Ik studeerde, maakte mij de techniek eigen met de bijbehorende denkwijze. Het paste bij mij. Ik kon het volgen. Het was duidelijk. In de wiskunde is slechts één oplossing mogelijk, er is één uitkomst. Dat snapte ik. Als ik er op terugkijk, snap ik dat dat samenhangt met mijn autisme. Daar had ik toen nog geen idee van. Misschien maar goed ook.

Keuzes

Ik heb geen spijt van de keuzes die ik heb gemaakt in mijn leven. Ik heb veel gehad aan mijn studies aan de MTS, HTS en later de TU. Ik heb erg leuke banen gehad, zowel de acht jaar weekend- en vakantiewerk in een bejaardenhuis als de jaren bij de Bouwdienst Rijkswaterstaat en later bij Avans Hogeschool. Ik had leuk en uitdagend werk, stond voor groepen van 150 studenten, zette met mijn collega’s een onderzoekscentrum op het gebied van Duurzaamheid op en startte mijn uitgeverij, De Droomvallei, waarop ik ongelooflijk trots ben. Ik geef fijne boeken uit, ook over ingewikkelde onderwerpen. Ik maak taboes bespreekbaar. En binnenkort komt mijn vierde boek uit, Censuur.
Ik ben blij.

Esther van der Ham Censuur

Esther van der Ham Censuur

1. Verdwalen in een boek

‘Leg dat boek nou eens weg. Je zit de hele dag maar te lezen, heb je niks anders te doen?’ De stem van Eefjes moeder dringt amper tot haar door. Haar boek is zo spannend dat ze wil doorlezen, totdat het uit is. De volgende ligt al klaar op de stapel die ze uit de bibliotheek heeft gehaald. Drie boeken per week mag ze lenen. Drie! Voor haar leestempo is dat veel te weinig. Ze zou er wel tien willen lenen als dat kon.
‘Eefje, kom, je moet de tafel dekken. Het eten is bijna klaar. Je vader komt zo thuis, dan moet het af zijn.’
Haar moeders stem klinkt ongeduldig. Ze staat met rode konen in een pan erwtensoep te roeren, die de hele vorige avond op het vuur had gestaan.
‘Ja, mama, ik doe het zo. Alleen deze bladzijde nog.’
‘Niks alleen nog deze bladzijde. Wat denk je wel. Het enige dat voor jou belangrijk is, is je boek. Verder kan de wereld om je heen vergaan, als jij je boek maar hebt.’ Haar moeder pakt het boek uit haar handen en legt het zo hoog op de kast dat ze er niet bij kan, ook al is ze groot voor haar dertien jaren.
Zuchtend staat Eefje op en pakt het tafelkleed. Haar moeder heeft gelijk. Ze heeft geen zin om werkjes te doen. Het liefst zit ze de hele dag te lezen. Al vanaf dat ze heel klein was, heeft ze het zo ervaren. Het is voor haar een vlucht naar een wereld waar alles goed is. Nou ja, natuurlijk is het niet altijd goed, maar op het einde zijn alle problemen meestal wel opgelost. De ridder krijgt de prinses en de boef komt in de gevangenis terecht. Het is helder en duidelijk. Die wereld snapt ze. Die wereld wel. De echte wereld is een stuk beangstigender. Ze snapt niks van de kinderen in de klas, die zich druk maken over welke kleur lippenstift ze opdoen of over de dansles van die week. Vanmiddag nog was het op school helemaal mis gegaan. Een paar meisjes uit de klas duwden haar in het fietsenhok tegen de wand aan omdat ze …
‘Eefje, sta je weer te dromen? Schiet op, ik hoor papa’s auto al op de oprit.’ Haar moeder snijdt de worst en laat de stukken met een plons in de soep vallen. Dan legt ze het mes neer en trekt Eefje tegen zich aan. ‘Ik snap dat je graag leest, maar vergeet je huiswerk en klusjes niet. Als die klaar zijn, is er tijd genoeg over voor je boeken.’
‘Ja mama,’ zegt ze braaf, maar met een rotgevoel in haar buik over haar klasgenoten. Door het boek was ze het even vergeten. Nu is het weer in alle heftigheid binnen gekomen. De pijn van de stalen balken in haar rug. Haar voet die blijft hangen achter een fietsstandaard. De woorden van haar klasgenoten: gekke griet, jij bent raar, doe eens normaal. Door de tranen in haar ogen kan ze de tafel bijna niet zien. Ze lieten haar pas los toen ze beloofde dat ze morgen … nee, daar wil ze niet aan denken. Dat is morgen. Nu is het vandaag. Maar de pijn in haar buik gaat die dag niet meer weg. Morgen …

(hoe het verder gaat)

 

Ik ben Esther van der Ham. Vanaf mijn 25e heb ik regelmatig een depressie en op mijn 45e kreeg ik de diagnose autisme. Vaak vragen mensen aan mij hoe ik tot het schrijven en uitgeven ben gekomen en hoe ik het allemaal doe. In deze blogberichten lees je mijn verhaal (op maat). Het is een verhaal, gebaseerd op gebeurtenissen die werkelijk zijn gebeurd, maar niet altijd exact hoe ik ze beschrijf. Natuurlijk ken ik van mijn eigen leven veel details, maar ook als ik voor jouw bedrijf een verhaal maak, probeer ik zo veel mogelijk zinvolle details te achterhalen. Want dat maakt jouw verhaal beter.
Esther van der Ham

PS: wil je ook een verhaal of boek op maat over jouw bedrijf of innovatieve proces? Lees dan hier verder.

 

Foto: Chantal Monsieurs Koremans

Censuur: hoe ver ga jij voor de waarheid?

Een paar maanden geleden (juli 2018) is bij mij autisme vastgesteld. Het was geen verrassing, aangezien het vermoeden een jaar eerder al geuit was. Maar ja, voordat je de onderzoeksmolen in kan en door bent, gaat er wat tijd overheen. In ieder geval is het beeld over autisme in mijn omgeving erg bijgesteld, want de meeste mensen hadden het niet verwacht dat ik daadwerkelijk autistisch zou zijn. Tot een jaar geleden ikzelf ook niet.

Ik ben blij met de diagnose, omdat hiermee waarschijnlijk ook mijn depressie verklaard is. Het is, alsof er een last van me af is gevallen. Natuurlijk, ik moet er mee om leren gaan. Mijn leven aanpassen om ervoor te zorgen dat het allemaal te ‘handelen’ is. Maar schrijven is zeker iets dat ik kan blijven doen! Natuurlijk heeft het nadelen om autistisch te zijn, zoals het omgaan met de vele prikkels die op me af komen en de blokkades die daardoor ontstaan. Maar het heeft ook voordelen. Ik kan goed out of the box denken, ben een harde werker en eerlijk. Ik probeer met de nadelen om te gaan, en de voordelen extra in te zetten, bijvoorbeeld met mijn schrijfwerk.

Momenteel ben bezig met mijn nieuwe ‘roman’ Censuur, het vierde deel in de C-serie. Journaliste Lisa vindt het belangrijk om een zo waarheidsgetrouw beeld van de wereld te beschrijven in haar stukken, maar wordt daarin gedwarsboomd. Een actueel onderwerp met een intrigerende ondertitel die tot nadenken stemt: Wat is de waarheid jou waard?

Van mensen met autisme wordt gezegd dat ze heel eerlijk zijn. En ik moet zeggen dat ik me daar wel in herken, vandaar dat ik me erg in kan leven in dit aspect van Lisa’s karakter.

En? Welk antwoord geef jij op de vraag? Wat is de waarheid jou waard?

  • deel 1: Controle: Marjolein is de hoofdpersoon
  • deel 2: Contact: hierin staat Emma centraal, de oudere zus van Marjolein
  • deel 3: Confrontatie: gaat over Annabel, de dochter van Emma
  • deel 4: Censuur: gaat over Lisa, de dochter van Marjolein

Alle boeken zijn te koop bij de (online) boekwinkels en te leen bij de bibliotheken.
www.prachtboeken.nl

Censuur - Esther van der Ham

Censuur – Esther van der Ham

Censuur, vierde roman van Esther

In het voorjaar van 2019 verschijnt mijn roman Censuur, het vierde deel in de C-serie. Op dit moment (begin september 2018) telt het boek bijna 35000 woorden. De hoofdrol in dit boek is weggelegd voor Annabel (belangrijkste in deel 3) en Lisa (had een bijrol in dat deel). Ik wilde graag dat het vierde deel iets minder zwaar zou worden, maar uiteraard wel lekker spannend.

Dit is de flaptekst van Censuur:
Lisa werkt als journaliste voor een plaatselijke krant. Als ze een kritisch stuk over een hoteleigenaar schrijft, wordt ze bedreigd. Ze besluit onder te duiken en haar nicht Annabel te helpen die een bed and breakfast runt. Zal het haar zo lukken om buiten de radar van haar bedreiger te blijven?

Cover roman censuur (verschijnt voorjaar 2019)

Cover roman censuur (verschijnt voorjaar 2019)

Ik ben heel blij dat er een aantal mensen meelezen tijdens het schrijfproces. Ik wilde namelijk dat dit boek weer iets anders zou worden dan de voorgaande drie. En dat is gelukt, gezien de opmerkingen van proeflezer Marieke:

Censuur vind ik anders dan de eerste 3 delen. Waar het in de eerste drie delen om persoonlijk leed gaat, gaat het in Censuur meer om een journalistieke aanval. Het is een beetje appels met peren vergelijken. Het boek is anders, maar daarmee niet minder goed, want dit is ook een boek waarin ik nu al op een punt ben beland dat ik het niet mee naast mij meer naast mij neer kan leggen, maar dat ik het direct uit zou willen lezen. Dat had ik bij jouw andere drie boeken ook en vooral bij Annabel. (En eenmaal uit, baal ik er dan van dat het uit is, omdat ik eigenlijk nog in het verhaal wil blijven). Er zijn trouwens niet zoveel boeken waarbij ik dat heb.

Esther van der Ham, auteur, uitgever en illustrator

Esther is een techneut. Ze studeerde Civiele Techniek bij Avans hogeschool en Technische bedrijfskunde aan de TUE.

Esther schrijft en illustreert kinderboeken, richtte Droomvallei Uitgeverij op en verzorgt creatieve workshops voor kinderen en volwassenen. In november 2016 verscheen Esthers eerste roman (Controle!), met enkele autobiografische verhaallijnen.

De opleidingen van Esther

De boeken van Esther

Tweede roman van Esther van der Ham – Contact!

In maart 2017 was ik druk bezig aan de psychologische roman  Contact!.  Het is het vervolg op mijn debuutroman Controle! De enthousiaste reacties daarover blijven binnenstromen, ook op Hebban. Ik vind dat een hele eer en absoluut niet vanzelfsprekend. Ook nu begeleidt schrijfcoach Yoeke Nagel het schrijfproces. Het verhaal speelt zich af in de gevangenis. Ik ben geen ervaringsdeskundige betreffende het gevangenisleven. Toch wilde ik er een realistisch beeld van neerzetten. Daarom heb ik veel vooronderzoek gedaan. Ik bezocht gevangenisfora en sites waar gevangenen of hun familie verhalen en vragen posten. Maar ook kreeg ik contact met een bewaarder van PI Almere die me een rondleiding gaf door de hele gevangenis. Ik stuurde de eerste 55 A4-tjes van mijn boek om te kijken of het klopt wat ik schrijf. Dit was de reactie:

Je boek zit goed in elkaar. TOP. Het geeft de sfeer volgens mij goed weer. Leest lekker weg net als je eerste boek. Word heel nieuwsgierig hoe het af gaat lopen. Zie ook dingen terug die je bij ons hebt opgepikt. Heel leuk om terug te lezen wat je ervan gemaakt hebt. Een inkijkje in de bajes en er komt een prachtig boek aan.

Ook dit boek heeft een autobiografisch tintje. Eerder schreef ik al dat ik een depressie heb. Er werd mij gevraagd of ik dat gegeven nog eens in een boek wilde verwerken zodat de lezer wat meer er over te weten kan komen. Dat heb ik gedaan. De hoofdpersoon in mijn boek heeft, net zoals heel veel gevangenen, een depressie, al ervaart zij het weer anders dan ik. Het is een pittige roman, net zoals Controle dat was. Desondanks geven de proeflezers aan dat ze als ze eenmaal begonnen zijn, het boek niet meer weg kunnen leggen. En dat geldt voor mij ook, alleen dan vanuit de schrijfkant.

Meer erover is hier te vinden> Contact! En ben je zelf bezig met een boek, al dan niet (auto)biografisch? Zorg dan ook dat jij goede research doet om te zorgen dat de details kloppen. Heb je al een idee hoe je dat aan zou willen of kunnen pakken? Ik ben benieuwd!

Interview bij Omroep Brabant

Op 15 januari 2017 was ik te gast bij Hilde de Bresser van Omroep Brabant in het programma “Lekker weekend”. Over de gladde en glibberige wegen reed ik vroeg op die zondagochtend naar de studio. Ik wist al welke vijf vragen ik zou gaan krijgen:
1.       Wat voor meisje/jongetje was je
2.       Wat zie je wanneer je aan je ouders denkt
3.       Waar word je blij van
4.       Waar in Brabant ben je graag (mag ook de eigen keukentafel zijn)
5.       Stel, je mag nog een leven leiden, hoe zou je willen dat dit eruit ziet.
Lastig! Want elk van deze vragen is op veel verschillende manieren te beantwoorden. Bij het antwoord op vraag drie heb ik aangegeven dat het voor mij heel belangrijk is te kijken naar waar ik blij van word, omdat ik depressief ben (geweest). Dat was blijkbaar voor velen een verrassend gegeven, bleek ook toen ik het vorige week in een bericht op Facebook zette. Ik schreef daar het volgende:

Twee weken geleden was ik een uur lang gast bij “lekker weekend”. Ik beantwoordde daar vijf vragen. Op mijn antwoord op een van de vragen heb ik behoorlijk wat reacties gehad nl op de vraag wat maakt je blij. Ik heb hardop gezegd dat ik depressief ben en heel blij ben dat er medicijnen bestaan die mij in leven houden. Letterlijk. Voor mijn kinderen, voor de kleine dingen die ik met de Droomvallei voor anderen kan doen, voor de muziek en de natuur. Een depressie is geen inbeelding of aanstellerij. Het is een hersenziekte. Ik maak dit bekend om het uit de taboesfeer te halen. Ik denk dat dat voor iedereen beter is. Ook het genieten van de kleine dingen heeft me al die jaren op de been gehouden. Daar ga ik dan maar mee door. En ik geniet ervan dat ik na een jarenlang gevecht het leven weer zie zitten. Af en toe. Een beetje.

Ik kreeg daar heel veel, erg lieve reacties op, waarvoor ik iedereen erg wil bedanken. Het deed mij goed. Bedankt voor het begrip, de complimenten, de mooie woorden, de erkenning en de herkenning. Ik wens iedereen die met depressiviteit te maken heeft veel kracht en wijsheid toe. En hen die hen lief hebben veel sterkte.
Ik zal er nog eens over nadenken of ik er iets in boekvorm mee ga doen. In ieder geval zal het in het vervolg op mijn debuutroman “Controle!’ een rol gaan spelen.

Hilde de Bresser, veel dank voor het nasturen van het interview! Hier is het in de iets ingekorte versie, voorzien van veelal door mij gemaakte foto’s.